Przyprawy do kuchni azjatyckiej – co warto mieć w szafce?

Jedna butelka sosu sojowego i torebka curry nie tworzą jeszcze uniwersalnej "kuchni azjatyckiej". Japonia, Chiny, Korea, Indie, Tajlandia i Wietnam korzystają z innych technik, fermentowanych produktów, przypraw oraz proporcji słoności, słodyczy, kwasu i ostrości. Najlepsza domowa szafka nie jest więc największa, tylko dopasowana do dań, które rzeczywiście gotujesz.

Na początek nie potrzeba trzydziestu opakowań. Do dań indyjskich przydadzą się kmin rzymski, kolendra, kurkuma, imbir i garam masala. Do chińskich oraz japońskich ważniejsze będą sos sojowy, czosnek, imbir, olej sezamowy i ryżowy ocet. Kuchnia tajska wymaga innego zestawu: trawy cytrynowej, galangalu, chilli, sosu rybnego i pasty curry.

Poradnik pomaga zbudować zestaw etapami, rozróżnić podobnie nazywane produkty oraz uniknąć zakupów, które przez dwa lata stoją nad kuchenką. Znajdziesz tu również cztery zestawy startowe, techniki podprażania i smażenia przypraw, zasady czytania etykiet oraz informacje o glutenie, soi, sezamie, rybach i wysokiej zawartości sodu.

Jakie przyprawy do kuchni azjatyckiej warto kupić na początek?

Najbardziej uniwersalny zestaw obejmuje sos sojowy, imbir, czosnek, chilli, olej sezamowy oraz jedną przyprawę korzenną dopasowaną do planowanej kuchni. Do dań indyjskich będzie to kmin rzymski, do chińskich mieszanka pięciu smaków, a do tajskich gotowa pasta curry o sprawdzonym składzie.

Nie kupuj od razu miso, gochujang, sambalu, galangalu, nori i trzech sosów sojowych, jeśli przygotowujesz wyłącznie curry z soczewicy. Najpierw wybierz dwa lub trzy dania, sprawdź powtarzające się składniki, a dopiero później rozszerzaj szafkę.

Ogólne zasady łączenia zapachów i ostrości znajdziesz w artykule o aromatycznych przyprawach w codziennym gotowaniu.

Dlaczego nie istnieje jeden zestaw przypraw do całej Azji?

Kuchnie azjatyckie różnią się surowcami, klimatem, religiami, fermentacją i sposobami obróbki, dlatego wspólna lista może być jedynie punktem startowym. Sos sojowy jest ważny w wielu częściach Azji Wschodniej, lecz nie pełni tej samej roli w klasycznym indyjskim dalu albo tajskim zielonym curry.

Różnice dotyczą również formy. Kolendra może oznaczać świeże liście, korzeń albo nasiona. Chilli może występować jako świeża papryczka, pasta, olej, płatki lub fermentowany sos. Cynamon w chińskiej mieszance pięciu smaków nie służy do tego samego, co cynamon w deserze.

Najlepszy rezultat daje myślenie regionami. Zamiast pytać "co jest azjatyckie", określ, czy gotujesz ramen, pho, curry indyjskie, pad thai, kimchi jjigae czy chiński stir-fry. Wtedy lista zakupów staje się krótka i konkretna.

Jak rozróżnić sos sojowy jasny, ciemny i tamari?

Jasny chiński sos sojowy jest zwykle płynny, słony i przeznaczony do codziennego doprawiania, natomiast ciemny częściej nadaje kolor, głębię i lekką słodycz. Japoński shoyu ma inny profil i nie należy automatycznie utożsamiać go z chińskim "light soy sauce".

Określenie "light" opisuje kolor lub styl, a nie obniżoną zawartość sodu. Produkt o mniejszej ilości soli powinien być oznaczony jako mniej słony albo reduced sodium. Zawsze porównuj tabelę wartości odżywczych, ponieważ łyżka sosu może dostarczać znaczną ilość sodu.

Tamari powstaje tradycyjnie w związku z produkcją miso i zwykle zawiera mało pszenicy albo nie zawiera jej wcale. Nie każda butelka jest jednak bezglutenowa. Przy celiakii wybieraj wyłącznie produkt wyraźnie oznakowany jako bezglutenowy i sprawdzaj skład zamiast opierać się na nazwie.

Do czego używać sosu jasnego?

Dodawaj go do stir-fry, marynat, zup, sosów i smażonego ryżu. Zacznij od 1-2 łyżeczek na porcję dania i spróbuj przed dosoleniem.

Do czego używać sosu ciemnego?

Stosuj małą ilość do duszonych mięs, makaronu, glazury i potraw, w których potrzebny jest ciemniejszy kolor. Nie zastępuj nim jasnego sosu w proporcji 1:1 bez próbowania.

Kiedy wybrać tamari?

Tamari pasuje do marynat, dipów i dań wymagających pełnego smaku soi. Na diecie bezglutenowej liczy się oznakowanie konkretnej butelki, nie sama nazwa produktu.

Czym różni się świeży imbir od imbiru mielonego?

Świeży imbir jest soczysty, ostry i cytrusowy, natomiast mielony daje cieplejszy, bardziej suchy i korzenny aromat. Nie są zamiennikami 1:1, choć oba mogą znaleźć się w tej samej kuchni.

Świeży korzeń najlepiej działa w stir-fry, bulionach, marynatach, sosach i pastach. Mielony pasuje do curry, mieszanek suchych, wypieków, sosów długo gotowanych i dań, w których nie chcesz włóknistej tekstury.

Jeżeli przepis wymaga 1 łyżki świeżo startego imbiru, zacznij od około 1/4 łyżeczki mielonego i dopasuj smak. Wynik będzie inny, ale nie musi być gorszy. Więcej różnic między przyprawami korzennymi opisuje poradnik o kurkumie, imbirze i cynamonie.

Kolendra, kmin rzymski i kurkuma - jak ich używać?

Kolendra wnosi cytrusowo-orzechowy aromat, kmin rzymski ziemistą intensywność, a kurkuma kolor i lekko gorzkie tło. Razem tworzą bazę wielu mieszanek curry, ale każdą z nich można stosować także osobno.

Kmin rzymski nie jest polskim kminkiem. Ma mocniejszy, cieplejszy i bardziej dymny profil. Całe ziarna można krótko podprażyć, a mielony proszek dodawać do rozgrzanego tłuszczu na kilkanaście sekund, pilnując, aby nie ściemniał i nie stawał się gorzki.

Nasiona kolendry różnią się smakiem od świeżej natki. Ziarna pasują do curry, marynat, pikli i duszonych dań. Liście dodaje się zwykle pod koniec jako świeży akcent, a korzeń jest ważnym składnikiem części tajskich past.

Kurkuma nie wymaga obowiązkowego "aktywowania" pieprzem w każdym daniu. Pieprz może wpływać na biodostępność kurkuminy, lecz wyniki badań nad skoncentrowanymi dawkami nie przekładają się wprost na szczyptę w garnku. W kuchni łącz je wtedy, gdy odpowiada Ci smak.

Baza do curry, ryżu i dań z soczewicy

Imbir, kurkuma i kmin rzymski pozwalają budować własne kompozycje, a gotowe curry skraca przygotowanie posiłku. Skład mieszanki zawsze sprawdź przed dodaniem soli oraz kolejnych ostrych przypraw.

Imbir mielony 100 g LUBSI Ciepła, korzenna przyprawa do curry, marynat, sosów i dań z ryżem Kurkuma mielona 100 g LUBSI Ziemista przyprawa nadająca złoty kolor ryżowi, sosom i daniom warzywnym Kmin rzymski mielony 100 g LUBSI Intensywna baza do dań indyjskich, sosów, ciecierzycy i mieszanek curry Curry mielone 500 g LUBSI Gotowa kompozycja do ryżu, warzyw, soczewicy, mięsa i sosów

Jakie przyprawy wybrać do kuchni indyjskiej?

Do kuchni indyjskiej najbardziej przydatne są kmin rzymski, kolendra, kurkuma, chilli, imbir, czosnek oraz garam masala. Pierwsze przyprawy budują bazę podczas gotowania, natomiast garam masala częściej trafia pod koniec, aby zachować aromat.

Nie istnieje jedna autentyczna "przyprawa curry" używana w całych Indiach. Gotowe curry w proszku jest wygodną mieszanką stworzoną dla określonego profilu, ale domowe i regionalne masale mają różne składy oraz kolejność dodawania.

Zestaw startowy do dalu i curry

• 1 łyżeczka kminu rzymskiego,
• 1 łyżeczka kolendry mielonej,
• 1/2 łyżeczki kurkumy,
• 1/4 łyżeczki chilli,
• 1/2 łyżeczki imbiru albo 1 łyżeczka świeżego,
• 1/2-1 łyżeczka garam masala na końcu.

Proporcje dotyczą garnka na około 4 porcje i są punktem startowym. Ostrość zależy od rodzaju chilli, a skład garam masala różni się między producentami.

Na czym polega tarka lub tadka?

To technika krótkiego ogrzewania całych albo mielonych przypraw w tłuszczu. Całe ziarna dodaje się wcześniej, a proszki później i na krócej. Tłuszcz nie powinien dymić, a przyprawy nie mogą się spalić.

Do dalu dobrze pasuje ciecierzyca oraz soczewica. Sposoby gotowania strączków opisuje poradnik o soczewicy, ciecierzycy i fasoli.

Jakie składniki tworzą bazę kuchni japońskiej?

Kuchnia japońska opiera się częściej na fermentowanych sosach, dashi, ryżu i subtelnym doprawianiu niż na dużej ilości suchych przypraw. Podstawowy zestaw obejmuje sos sojowy, miso, mirin lub jego kulinarny zamiennik, ryżowy ocet, kombu, nori i opcjonalnie katsuobushi.

Pasta miso może być biała, żółta, czerwona albo mieszana. Kolor nie opisuje wszystkiego, ale zwykle jaśniejsze miso jest łagodniejsze i słodsze, a ciemniejsze mocniejsze oraz bardziej słone. Zawartość soli należy sprawdzić na etykiecie.

Miso dodane po zdjęciu garnka z mocnego ognia zachowuje delikatniejszy aromat. Nie oznacza to, że krótkie podgrzanie czyni produkt bezwartościowym. Do zupy najlepiej rozprowadzić pastę w małej ilości gorącego płynu i wlać pod koniec.

Prażony olej sezamowy stosuj zwykle jako aromatyczny finisz albo składnik sosu. Można go krótko ogrzewać, ale do intensywnego smażenia lepszy jest olej o neutralnym smaku lub rafinowany olej sezamowy przeznaczony do wyższych temperatur.

Co warto mieć do kuchni tajskiej i wietnamskiej?

Do kuchni tajskiej i wietnamskiej przydają się trawa cytrynowa, galangal, chilli, limonka, sos rybny, pasta curry, świeże zioła i cukier używany w małej ilości do równoważenia smaków. Nie wszystkie dania wykorzystują każdy z tych składników.

Galangal przypomina imbir wyglądem, ale ma bardziej pieprzny, żywiczny i kamforowy smak. Imbir może awaryjnie zastąpić część aromatu, lecz tom kha albo tajska pasta curry będą smakowały inaczej.

Trawę cytrynową należy rozgnieść i pokroić. Twarde części używane do aromatyzowania wywaru usuwa się przed podaniem. Suszony proszek jest wygodny, ale nie odtwarza soczystego, świeżego zapachu łodygi.

Sos rybny jest mocno słony. Zaczynaj od 1 łyżeczki na kilka porcji, spróbuj i dopiero później dodawaj więcej. Nie jest wegański ani odpowiedni dla osób z alergią na ryby, a gotowe pasty mogą zawierać również krewetki.

Czym różnią się gochujang, gochugaru i sambal?

Gochujang to koreańska fermentowana pasta o smaku ostrym, słodkim, słonym i umami, gochugaru to koreańskie płatki lub proszek chilli, a sambal jest rodziną past chilli z Azji Południowo-Wschodniej. Nie można ich wymieniać 1:1 bez zmiany smaku, tekstury i ilości soli.

Gochujang może zawierać ryż, soję, sól, cukier i składniki zbożowe. Przy celiakii trzeba sprawdzić oznakowanie bezglutenowe. Łyżka pasty wnosi nie tylko ostrość, ale też słodycz i sól, dlatego wymaga korekty całego sosu.

Gochugaru bywa łagodniejsze i bardziej owocowe niż pieprz cayenne. Grube płatki pasują do kimchi, a drobniejszy proszek do sosów. Sambal oelek jest zwykle prostszą pastą chilli, lecz skład zależy od producenta i może zawierać ocet, sól, czosnek albo konserwant.

Jak działa chińska mieszanka pięciu smaków?

Chińska mieszanka pięciu smaków łączy zwykle anyż gwiaździsty, cynamon lub kasję, goździki, koper włoski i pieprz syczuański. Receptury różnią się, a nazwa nie gwarantuje zawsze identycznych pięciu składników.

Mieszanka jest intensywna. Na 500 g mięsa albo tofu często wystarcza 1/2-1 łyżeczka. Pasuje do wieprzowiny, kaczki, grzybów, bakłażana, marynat i duszonych sosów.

Pieprz syczuański nie jest zwykłym pieprzem. Daje cytrusowy aromat i charakterystyczne drętwienie. Nie należy zastępować go czarnym pieprzem, jeśli to właśnie efekt drętwienia ma la jest kluczowy dla dania.

Anyż gwiaździsty stosuje się również osobno w pho i długo gotowanych wywarach. Całą gwiazdkę usuń przed jedzeniem, ponieważ jest twarda i bardzo intensywna.

Kiedy dodawać przyprawy, pasty i oleje?

Całe nasiona dodaje się zwykle na początku, mielone przyprawy krótko ogrzewa w tłuszczu, pasty smaży do uwolnienia aromatu, a świeże zioła oraz prażony olej sezamowy trafiają bliżej końca. Nie jest to reguła dla każdego przepisu, ale dobry punkt wyjścia.

Najczęstszy błąd to smażenie proszku przez kilka minut na suchej patelni. Kurkuma, chilli i czosnek granulowany szybko gorzknieją. Po kilkunastu sekundach dodaj cebulę, pomidory, mleczko kokosowe, bulion albo inny wilgotny składnik.

Cztery zestawy startowe do konkretnych kuchni

Najtańsza droga do dobrej szafki polega na skompletowaniu jednego zestawu regionalnego, a nie przypadkowych produktów z całego kontynentu. Każdy zestaw poniżej wystarcza do kilku różnych dań.

Zestaw indyjski

Kmin rzymski, kolendra, kurkuma, chilli, imbir, garam masala i czosnek. Pozwala ugotować dal, curry warzywne, ciecierzycę, ryż oraz marynatę do kurczaka lub tofu.

Zestaw chiński

Jasny sos sojowy, ciemny sos sojowy, ocet ryżowy, olej sezamowy, imbir, czosnek i chilli. Mieszankę pięciu smaków dokup, gdy planujesz duszone mięsa, kaczkę albo dania o korzennym profilu.

Zestaw tajski

Pasta curry, sos rybny, mleczko kokosowe, limonka, chilli, trawa cytrynowa i galangal. Osoba na diecie roślinnej powinna sprawdzić, czy pasta nie zawiera krewetek lub ryb.

Zestaw japoński i koreański

Sos sojowy lub bezglutenowe tamari, miso, ryżowy ocet, nori i prażony olej sezamowy. Do kuchni koreańskiej dodaj gochujang oraz gochugaru, sprawdzając gluten i zawartość soli.

Dobór ryżu do takich dań omawia poradnik który ryż wybrać do curry, stir-fry i potraw z sosem. Różnice pomiędzy czarnym pieprzem a bardziej specjalistycznymi odmianami pomaga zrozumieć przewodnik po rodzajach pieprzu.

Przyprawy do wywarów, marynat i mieszanek korzennych

Czosnek i pieprz dają wyrazistą bazę, cynamon wnosi ciepłą nutę, a anyż gwiaździsty pasuje do długo gotowanych wywarów. Cały anyż usuń z potrawy przed podaniem.

Czosnek granulowany 200 g LUBSI Wygodny składnik suchych mieszanek, sosów, marynat i dań z woka Pieprz czarny ziarnisty 100 g LUBSI Do świeżego mielenia w marynatach, curry i mieszankach korzennych Cynamon cejloński mielony 100 g LUBSI Łagodny składnik garam masala, sosów, ryżu i dań słodko-wytrawnych Anyż gwiaździsty 200 g LUBSI Cała przyprawa do pho, wywarów, duszonych mięs i chińskiej mieszanki pięciu smaków

Jakie produkty do kuchni azjatyckiej oferuje LUBSI?

Aktualna oferta LUBSI obejmuje między innymi imbir mielony, kurkumę, kmin rzymski, garam masala, kolendrę w ziarnach, curry, chilli, czosnek, cynamon i anyż gwiaździsty. Sklep koncentruje się głównie na suchych przyprawach, nie na pełnym zestawie fermentowanych sosów i past z każdej kuchni azjatyckiej.

Do pierwszych zakupów wybierz małe opakowania tych składników, których jeszcze nie znasz. Duży format curry albo kurkumy ma sens, gdy gotujesz regularnie lub przygotowujesz posiłki dla większej liczby osób.

Jednoskładnikowe produkty ułatwiają dopasowanie proporcji i kontrolowanie soli. Gotowe mieszanki są szybsze, ale mogą zawierać sól, cukier, gorczycę, seler albo inne alergeny. Kategorię do własnych kompozycji znajdziesz pod hasłem przyprawy jednorodne LUBSI.

Na co patrzeć na etykiecie, wyjaśnia artykuł o składzie mieszanek, soli i dodatkach technologicznych.

Jak przechowywać przyprawy, sosy i pasty?

Suche przyprawy trzymaj szczelnie, sucho, ciemno i z dala od kuchenki. Sosy oraz pasty przechowuj według instrukcji producenta, a po otwarciu zapisuj datę na opakowaniu, jeżeli zużywasz je rzadko.

Mielone przyprawy szybciej tracą aromat niż całe ziarna, ale nie mają jednej gwarantowanej trwałości 6 albo 12 miesięcy po zmieleniu. Kieruj się datą minimalnej trwałości, zapachem i warunkami przechowywania. Wilgotne grudki, pleśń albo obcy zapach są powodem do wyrzucenia produktu.

Sos sojowy może stać po otwarciu w chłodnym miejscu zgodnie z etykietą, lecz lodówka pomaga dłużej zachować jakość. Miso, gochujang i otwarte pasty curry najczęściej wymagają chłodzenia. Używaj czystej, suchej łyżki.

Nie przesypuj nieopisanych mieszanek do identycznych słoików. Zachowaj nazwę, skład, alergeny i datę. Przy ostrych produktach dopisz poziom ostrości, ponieważ cayenne, gochugaru i tajskie chilli mogą różnić się wielokrotnie.

Jakie alergeny i ograniczenia trzeba sprawdzić?

Najczęstsze alergeny w produktach azjatyckich to soja, pszenica, sezam, ryby, skorupiaki i gorczyca. Gotowa pasta, sos albo mieszanka może zawierać kilka z nich jednocześnie, dlatego sama nazwa dania nie wystarcza do oceny bezpieczeństwa.

Klasyczny sos sojowy często zawiera pszenicę. Tamari nie zawsze jest bezglutenowe, a gochujang może zawierać zboża. Przy celiakii wybieraj produkty wyraźnie oznaczone jako bezglutenowe i kontroluj kontakt krzyżowy.

Sos sojowy, miso, gochujang oraz sos rybny mogą wnosić dużo sodu. Przy nadciśnieniu, niewydolności serca albo chorobach nerek ilość należy dopasować do indywidualnych zaleceń. Produkt "light" nie musi oznaczać mniejszej ilości soli.

Olej sezamowy i pasta tahini są nieodpowiednie przy alergii na sezam. Wegańskie curry nie może zawierać sosu rybnego, pasty krewetkowej, bonito ani bulionu zwierzęcego. Skład gotowej pasty należy sprawdzić nawet wtedy, gdy danie w restauracji bywa roślinne.

Najczęstsze pytania o przyprawy do kuchni azjatyckiej

Dobra szafka azjatycka powstaje etapami i jest dopasowana do konkretnych dań. Odpowiedzi poniżej pomagają rozróżnić podobne produkty, ograniczyć marnowanie i bezpiecznie dobrać składniki.

Jakie cztery składniki kupić na sam początek?

Sos sojowy, imbir, czosnek i chilli tworzą uniwersalną bazę do wielu prostych dań. Piąty składnik dobierz regionalnie, na przykład kmin rzymski do curry albo olej sezamowy do stir-fry.

Czy sos sojowy jasny ma mniej soli?

Nie musi. Określenie jasny opisuje styl i kolor, a nie obniżony sód. Sprawdź tabelę wartości i oznaczenie reduced sodium albo mniej soli.

Czy tamari zawsze jest bezglutenowe?

Nie. Wiele produktów nie zawiera pszenicy, ale przy celiakii należy wybrać butelkę wyraźnie oznakowaną jako bezglutenowa.

Czy imbir mielony zastępuje świeży?

Może zastąpić część aromatu, ale daje cieplejszy i mniej soczysty smak. Zacznij od około 1/4 łyżeczki mielonego zamiast 1 łyżki świeżego.

Czy kmin rzymski i kminek to to samo?

Nie. Kmin rzymski jest bardziej ziemisty, intensywny i typowy dla curry, a kminek ma inny, bardziej anyżowo-ziołowy profil.

Czy curry jest jedną przyprawą?

Nie. Curry w proszku jest mieszanką, której skład zależy od producenta. Może zawierać kurkumę, kmin, kolendrę, kozieradkę, chilli i inne składniki.

Czy kurkumę trzeba zawsze łączyć z pieprzem?

Nie. W kuchni łącz je dla smaku, a nie z obowiązku. Dane o biodostępności skoncentrowanej kurkuminy nie są instrukcją do każdej potrawy.

Czy miso trzeba dodawać po wyłączeniu palnika?

Dodanie pod koniec pomaga zachować delikatniejszy aromat. Krótkie podgrzanie nie czyni jednak miso bezwartościowym, a ważniejsza jest kontrola słoności.

Czy prażony olej sezamowy nadaje się do smażenia?

Można go krótko ogrzewać, ale najlepiej działa jako aromatyczny finisz. Do intensywnego smażenia wybierz olej neutralny albo rafinowany sezamowy przeznaczony do wysokiej temperatury.

Czym zastąpić galangal?

Awaryjnie użyj imbiru z dodatkiem skórki limonki lub trawy cytrynowej. Smak pozostanie inny, szczególnie w tom kha i tajskich pastach curry.

Czy gochujang i sambal są wymienne?

Nie w proporcji 1:1. Gochujang jest fermentowany, słodki i gęsty, a sambal zwykle bardziej bezpośrednio chilliowy oraz kwaśny.

Co to jest gochugaru?

To koreańskie chilli w płatkach albo proszku, zwykle o owocowym profilu. Jest kluczowe dla kimchi i nie smakuje identycznie jak pieprz cayenne.

Kiedy dodawać garam masala?

Najczęściej pod koniec gotowania, aby zachować lotne aromaty. Zacznij od 1/2 łyżeczki na garnek i dopasuj do składu mieszanki.

Jak długo przechowywać mielone przyprawy?

Stosuj datę z opakowania i oceniaj zapach. Szczelne, suche i ciemne przechowywanie jest ważniejsze niż jedna uniwersalna liczba miesięcy.

Czy przyprawy azjatyckie można łączyć z polskimi daniami?

Tak. Kmin pasuje do pomidorów i fasoli, kurkuma do zup oraz ryżu, a imbir do dyni, marchwi i marynat. Zaczynaj od małych ilości.

Jak zrobić pierwsze zakupy bez marnowania przypraw?

Wybierz jeden region i trzy przepisy wykorzystujące wspólne składniki. Do curry indyjskiego kup kmin, kolendrę, kurkumę, imbir i garam masala. Do stir-fry wystarczą sos sojowy, imbir, czosnek, chilli i olej sezamowy.

Małe opakowania są lepsze przy pierwszym zakupie. Jeżeli po miesiącu zużywasz kmin albo imbir regularnie, przejdź na większą gramaturę. Anyż, goździki i pieprz syczuański zwykle wystarczają w małej ilości.

Na pierwszej próbie nie zmieniaj wszystkich składników naraz. Ugotuj przepis możliwie blisko oryginału, zapisz ilości, a podczas kolejnego podejścia zwiększ lub zmniejsz tylko ostrość, sól albo jeden aromat. Tak powstaje szafka dopasowana do Twojego gotowania, nie do przypadkowej listy zakupowej.

Informacja dotycząca alergenów i zdrowia

Artykuł ma charakter kulinarny i edukacyjny. Przy celiakii, alergii na soję, sezam, ryby lub skorupiaki, nadciśnieniu, chorobach nerek oraz innych dietach wymagających kontroli sodu należy sprawdzać etykiety i dopasować produkty do zaleceń lekarza lub dietetyka.

Baza do curry, ryżu i dań z soczewicy

Imbir, kurkuma i kmin rzymski pozwalają budować własne kompozycje, a gotowe curry skraca przygotowanie posiłku. Skład mieszanki zawsze sprawdź przed dodaniem soli oraz kolejnych ostrych przypraw.

Imbir mielony 100 g LUBSI Ciepła, korzenna przyprawa do curry, marynat, sosów i dań z ryżem Kurkuma mielona 100 g LUBSI Ziemista przyprawa nadająca złoty kolor ryżowi, sosom i daniom warzywnym Kmin rzymski mielony 100 g LUBSI Intensywna baza do dań indyjskich, sosów, ciecierzycy i mieszanek curry Curry mielone 500 g LUBSI Gotowa kompozycja do ryżu, warzyw, soczewicy, mięsa i sosów

Przyprawy do wywarów, marynat i mieszanek korzennych

Czosnek i pieprz dają wyrazistą bazę, cynamon wnosi ciepłą nutę, a anyż gwiaździsty pasuje do długo gotowanych wywarów. Cały anyż usuń z potrawy przed podaniem.

Czosnek granulowany 200 g LUBSI Wygodny składnik suchych mieszanek, sosów, marynat i dań z woka Pieprz czarny ziarnisty 100 g LUBSI Do świeżego mielenia w marynatach, curry i mieszankach korzennych Cynamon cejloński mielony 100 g LUBSI Łagodny składnik garam masala, sosów, ryżu i dań słodko-wytrawnych Anyż gwiaździsty 200 g LUBSI Cała przyprawa do pho, wywarów, duszonych mięs i chińskiej mieszanki pięciu smaków